Kiedy para decyduje się na zakończenie małżeństwa, bez wątpienia jednym z najtrudniejszych etapów jest rozmowa o tym z dziećmi. Wraz z decyzją należy postanowić, który z rodziców pozostanie z dzieckiem, które odejdzie, co za tym idzie podział wspólnego czasu. We wszystkich rozpadających się rodzinach jest jeden wspólny punkt, jest to potrzeba wyjaśnienia sytuacji dzieciom.
Czasami starsze dzieci spodziewają się, że małżeństwo ich rodziców kieruje się do rozpadu. Nastolatki, które na codzień obserwują walczących rodziców, nie będą zaskoczone, gdy pewnego dnia matka i ojciec ogłaszą koniec. Młodsze dzieci, są jednak często zaskoczone pomimo nawet oczywistych wskazówek, że rodzice się nie dogadują. W rzeczywistości, młodsze dzieci mogą być obojętne, że ich rodzice są razem nieszczęśliwi.
Ogólnie rzecz biorąc, małżonkowie muszą powiedzieć dzieciom o rozwodzie, jak również przekazać dzieciom wiedzę na temat tego, co ich czeka. To może się wydawać łatwe, ale rozwód zmienia tak wiele, iż naruszona poczucie normalności i bezpieczeństwa znajdowanego w rodzinie.
Specjaliści wyszczególniają następujące kwestie w przygotowaniu dzieci do rozwodu:
1. Dzieci powinny być poinformowane o planach rodziców, gdy decyzja jest ostateczna. W rodzinach są różne okoliczności, ale dzieci powinny wiedzieć o podjętej decyzji o separacji. Oczywiście, jeśli małżonkowie rozważają zerwanie, nie muszą jeszcze dzielić się tymi informacjami ze swoimi dziećmi, ponieważ wprowadzimy poczucie niepewności i niejasności tej sytuacji po prostu niepotrzebnie mieszamy je.
2. Rodzice powinni powiedzieć dzieciom o swojej decyzji razem i powiedzieć im to samo. Jest to bardzo ważne. Dzieci potrzebują usłyszeć wiarygodną historię od obojga rodziców. Historia powinna być neutralna i wolna od obciążeń zbędnymi informacjami. Oznacza to, że rodzice nie powinni dać dzieciom informacji, które mogą spowodować, że dzieci będą musiały stanąć po jednej ze stron. Specjaliści sugerują, że są dwa zadowalające wyjaśnienia: „Być może słyszeliście ,że Mama i ja próbowaliśmy podjąć walkę, ale nie byliśmy w stanie uzgodnić kwestii i pogodzić się.”. Nic w tym wyjaśnieniu nie dyskryminuje żadnego z rodziców. Lub gdy rodzice są bardzo oddaleni od siebie: „zauważyliście ,że Tata i ja nie rozmawiamy i nie śmiejemy się razem zbyt wiele. Nie jesteśmy już w stanie czuć się dobrze blisko siebie, i nie potrafimy już tego naprawić.”. Ponownie, nic w tym wyjaśnieniu nie oskarża żadnego z rodziców.
Wzajemna historia rozwodu, jest jednym z najważniejszych pierwszych kroków, w jaki sposób rodzice mogą przygotować dzieci do przyszłych zmian .
Zrozumiałe, że podczas rozwodu, każdy ma swoje wersje co do powodu rozpadu. Ponadto, każdy rodzic zazwyczaj przypisuje przyczyny rozwodu drugiemu partnerowi. Powody separacji małżeńskiej bywają bardzo złożone, wielowarstwowe, z powodu wielu czynników. Myśl, że może być wiele prawd jest poza zasięgiem większości dzieci, gdyż wymaga poziomu abstrakcyjnego myślenia, z którym większość dzieci nie jest jeszcze w stanie sobie poradzić. Aby pomóc dzieciom pogodzić się z faktem rozwodu rodziców, najodpowiedniejsze jest przedstawienie dzieciom tylko jednej, wspólnej i spójnej historii, dlaczego ich rodzice się rozstają.
Wzajemna historia łączy wszystkie elementy w sposób neutralny. Na przykład: matka sama, może powiedzieć dzieciom, że ona i ojciec są oddzielenie dlatego, że ojciec był niewierny i miał romans. Mogła powiedzieć, że spędza cały swój czas w pracy, a nie z rodziną, i że jest zmęczony braniem na barki wszystkich obowiązków rodziny. Ojciec, sam, może tłumaczyć, że matka nie wykazywała żadnych uczuć w ciągu dwóch lat, że oczywiście go nie kocha. Mógł powiedzieć, że wyjeżdża i obarcza ją za rozpad rodziny.
Wzajemna historia rozpadu jednak pójdzie tak: Jesteśmy małżeństwem od 13 lat i oboje kochamy dzieci bardzo. Kiedyś także miłość było dużo, ale my nadal dbamy o siebie. Z biegiem lat jednak, oboje zdaliśmy sobie sprawę, że nie kochamy się jak małżonkowie powinni. Byliśmy zadowoleni z siebie przez długi czas. Staraliśmy się uczynić dla drugiego wszystko co najlepsze. Poszliśmy nawet do poradni, ale nie wyszło. Staraliśmy się bardzo, ale trudno pokochać siebie ponownie, ale to nie działa. Każdy z nas czuje, że będziemy szczęśliwsi żyjąc z dala od siebie, i że będziemy lepszymi rodzicami dla Ciebie, jeśli żyjemy osobno i będziemy szczęśliwsi. Będziemy z Tobą regularnie się spotykać i nadal dbać o Ciebie, ale w różnych domach.
3. Rodzice muszą uświadomić dzieciom, że nie są odpowiedzialne za rozpad małżeństwa. Jedną z najokrutniejszych ironii rozwodu jest to, że dzieci często wyobrażają sobie, że w jakiś sposób spowodowały ,że ich rodzice się rozeszli. Może to wpłynąć na głęboki smutek w życiu dziecka, i to w czasie, gdy on lub ona najbardziej potrzebuje zaspokojenia potrzeb przez rodziców.
4. Dzieci muszą słyszeć, że ich rodzice są oddzieleni od siebie, nie dzieci. Dzieci najbardziej boją się odrzucenia. Rodzice muszą je zapewnić, że choć jedno z rodziców nie będzie w sposób stały przebywało z dzieckiem jak wcześniej , rodzic oddalający się wróci.
5. Dzieci muszą być poinformowane, że są kochane. To jest oczywiste. Wiadomości o rozpadzie małżeństwa sprawiają, że dzieci czują się samotne i przestraszone. Miłość rodzice powinni wyrażać jak najczęściej poprzez uściski i pocałunki, bo to pozwala zniwelować strach.